Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015

Συμφωνία με την Ελλάδα ζητούν 18 οικονομολόγοι - Grexit σημαίνει διάσπαση της Ευρώπης


Τζ. Στίγκλιτζ, Χρ. Πισσαρίδης και άλλοι ζητούν πραγματισμό στις διαπραγματεύσεις και επίτευξη συμφωνίας με Ελλάδα. Προειδοποιούν για διάσπαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τονίζουν πως ανάπτυξη στην Ελλάδα, σημαίνει ανάπτυξη και στην ευρωζώνη.


 
Tο euro2day.gr, αναπαράγει μεταφρασμένη την επιστολή που δημοσιεύεται στους Financial Times:


Κύριοι,

Οι δυσκολίες στη διαπραγμάτευση ανάμεσα στην Ελλάδα και το Eurogroup δημιουργούν πραγματικό κίνδυνο μη επίτευξης συμφωνίας – με πιθανές σοβαρές οικονομικές και πολιτικές συνέπειες για τον ελληνικό λαό αλλά και για όλους τους πολίτες της ΕΕ. Η ουσία μίας οικονομικής ένωσης είναι το δούναι και λαβείν – δίνοντας τώρα μπορείς να ωφεληθείς αργότερα -αλλά και η ανταπόκριση στα δημοκρατικά αιτήματα των πολιτών. Πράγματι, κατά την άποψη πολλών εξ ημών, οι «κατάλληλοι συμβιβασμοί» από την πλευρά των πιστωτών θα ευνοούσαν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά ακόμη και εκείνους που της ζητούν τόσο αδιάλλακτα να παραμείνει στην ίδια πορεία. Χωρίς αλλαγή, το ευρωπαϊκό οικοδόμημα θα καταρρεύσει.

Φοβούμαστε ότι η ανικανότητα επίτευξης θετικής συμφωνίας θα μπορούσε να αποτελέσει την αρχή της διάσπασης όχι μόνο της ευρωζώνης, αλλά και του οικοδομήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το συνεπακόλουθο πλήγμα θα οδηγήσει σε τάσεις πολιτικής αποσύνθεσης.

Είναι ξεκάθαρο τι χρειάζεται τώρα η Ελλάδα: οικονομική ανάκαμψη – με στήριξη από τη σημαντική χαλάρωση των δημοσιονομικών στόχων, θέσπιση μέγιστου πλεονάσματος στο 1,5% του ΑΕΠ, με κάποια χρηματοοικονομική αναδιάρθρωση των χρεών της, συσχετισμό της εξυπηρέτησης του χρέους με κάποια ουσιώδη ανάπτυξη και με δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις που θα περιλαμβάνουν πάταξη της διαφθοράς και αποδυνάμωση των οικονομικών δυνάμεων των Ολιγαρχών.

Επιπλέον, όπως επιμένει και ο αρθρογράφος των Financial Times, Wolfgang Munchau , η ελληνική κυβέρνηση έχει δημοκρατική εντολή για εναλλακτική πολιτική από την αποτυχημένη στρατηγική του παρελθόντος. Για τους εταίρους της, που επί του παρόντος είναι προσκολλημένοι σε ένα μοντέλο δρακόντειας δημοσιονομικής προσαρμογής το οποίο οδηγεί σε ελλιπή ανάπτυξη, υπάρχει η πρόσκληση της ανάκαμψης, των επενδύσεων και της απασχόλησης. Βεβαίως, αυτό απαιτεί έναν βαθμό πραγματισμού. Το αντάλλαγμα όμως, είναι η υπόσχεση για μεγαλύτερη ανάπτυξη στην Ευρώπη.

Και η ανάπτυξη – όπως λένε – είναι ούριος άνεμος για όλα τα καράβια. Ο χρόνος μπορεί να εξαντλείται, αλλά φαίνεται ότι πρέπει να επιτευχθεί μία συμφωνία.

Καθ. Joseph Stiglitz, ColumbiaUniversity, Βραβευμένος με Νόμπελ Οικονομικών

Καθ. Chris Pissarides, London School of Economics, Βραβευμένος με Νόμπελ Οικονομικών
Καθ. Mary Kaldor, London School of Economics

Καθ. Stephany Griffith-Jones, IPD Columbia University

Michael Burke, Economists Against Austerity

Καθ. Panicos Demetriades, University of Leicester; πρώην κυβερνήτης της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου και μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΕΚΤ


Καθ. Charles Goodhart, London School of Economics

Sir Richard Jolly, Emeritus Professor Institute for Development Studies

Καθ. Inge Kaul, Hertie School, Berlin

Καθ. Gustav A Horn, Macroeconomic Policy Institute (IMK)

Neil MacKinnon, VTB Capital

Καθ. Marcus Miller, Warwick University

Καθ. Jose Antonio Ocampo, Columbia University

Avinash Persaud, Peterson Institute for International Economics

Helmut Reisen, Shifting Wealth Consult

Robert Skidelsky, Emeritus Professor, University of Warwick

Hilary Wainwright, Transnational Institute, Amsterdam

Καθ. Simon Wren-Lewis, Merton College Oxford

 Πηγή: http://left.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου