Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

Π. Βασιλόπουλος: «Βάλτε τις βάσεις, να μη χάνουμε παιδιά στα γήπεδα»

Ένα κείμενο - γροθιά στο στομάχι με αφορμή τον θάνατο 17χρονου ήρθε να ταράξει τα... υποκριτικά ήρεμα «νερά» του ελληνικού αθλητισμού. Ο Παναγιώτης Βασιλόπουλος μίλησε στον 105.5 στο Κόκκινο και γι ακόμη μια φορά δε μάσησε τα λόγια του...

Της Αλέκας Ζουμή

Ο παίκτης της Κηφισιάς, πρώην άσος του Ολυμπιακού, από τα κορυφαία ονόματα στον ελληνικό μπάσκετ, δεν μάσησε τα λόγια του και παρότι φορτισμένος, μίλησε για ένα σύστημα που υπάρχει στην υπηρεσία του πρωταθλητή αλλά όχι και των αθλητών, ένα σύστημα που αφήνει ανυπεράσπιστα τα παιδιά που θα θελήσουν να ακολουθήσουν αυτό τον δρόμο: Της άθλησης.

Ο Παναγιώτης Βασιλόπουλος μίλησε στον 105.5 στο Κόκκινο με αφορμή το συγκεκριμένο άρθρο του και γι ακόμη μια φορά δε μάσησε τα λόγια του...


«Αυτό που συμβαίνει στον αθλητισμό είναι ακριβώς ότι συμβαίνει στην κοινωνία: Δεν μας ενδιαφέρει τι γίνεται γύρω μας, αρκεί να είμαστε εμείς καλά, να τρώμε όσα πιο πολλά μπορούμε αρκεί εμείς να ευημερούμε. Το κείμενο το έγραψα μέσα σε πέντε λεπτά...

Δεν γίνεται να χρειάζεται το ασθενοφόρο 45 λεπτά να φτάσει στο γήπεδο. Στην Ισπανία, μετά από δύο περιστατικά με καρδιακά επεισόδια σε γήπεδα και δύο θανάτους νέων, πλέον είναι όλα τα σωματεία να έχουν απινιδωτή στο γήπεδο. Εμείς δεν έχουμε ούτε γιατρό. Κι έπειτα ζητάμε από τα παιδιά μας να ασχοληθούν με τον αθλητισμό.

Αυτοί που αθλούνται και δεν είναι επαγγελματίες να αμείβονται με υψηλά συμβόλαια όπως εμείς, αγαπούν και περισσότερο το άθλημα.

Θα ήθελα πολύ να κάνουμε και πιστεύω ότι θα κάνουμε μέσω του ΠΣΑΚ μια κουβέντα με τον κ. Κοντονή. Θα του έλεγα να μπουν οι βάσεις έτσι ώστε να ξεκινήσουμε... Είμαστε μια χώρα με υψηλό ταλέντο και μεγάλη βάση αθλητών με προδιαγραφές.

Αντιλαμβάνομαι ότι οι καιροί είναι δύσκολοι, ότι υπάρχουν άνθρωποι που πεινάνε, που αντιμετωπίζουν μεγάλα οικονομικά προβλήματα και η προτεραιότητά τους είναι να ζήσουν, είναι πολύ πιο σημαντική από τον αθλητισμό αλλά ο αθλητισμός μπορεί να κάνει μια κοινωνία καλύτερη, να ξεφύγει από το τέλμα στο οποίο βρίσκεται. Να βάλουμε τις βάσεις από τα σχολεία, από τις ακαδημίες και σιγά σιγά μέσα από την παιδεία που θα έχουν τα παιδιά μας στον αθλητισμό, θα γίνουν και καλύτεροι άνθρωποι».

Το κείμενο του Παναγιώτη Βασιλόπουλου στο sportit.gr

Διάβασα για τον θάνατο ενός πιτσιρικά 17 χρόνων στην Ελευσίνα κι ενώ είχα πει ότι θα γράψω προς το τέλος της εβδομάδας, δεν κρατήθηκα…
Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω ακριβώς τι έχει συμβεί κι αν είχε κάποιο πρόβλημα το παιδί, αλλά είναι απαράδεκτο στο 2015, εφόσον ισχύει αυτό που διάβασα, να γίνεται η μεταφορά του στο νοσοκομείο με 45´ καθυστέρηση!!
Είμαι πατέρας και βάζω τον εαυτό μου στην θέση αυτών τον γονιών, άραγε εκείνοι που είναι αρμόδιοι το κάνουν;;;!!! Μπορούν να αντιληφθούν τη θλίψη τους;;;!!! Δεν δέχομαι δικαιολογίες, να το χέσω και το μπάσκετ και τα πάντα όταν μιλάμε για απώλεια ενός νέου 17 χρόνων.
Αν το παιδί είχε κάποιο πρόβλημα όφειλαν οι παράγοντες να το γνωρίζουν, με εξετάσεις Να ξέρουν όλο το ιστορικό των αθλητών τους. Μετά λέμε στείλτε τα παιδιά σας να αθληθούν, κάνει καλό… Ναι, να τα στείλουμε, αλλά θέλω να ξέρω, γαμώ τη κοινωνία μου, ότι το παιδί μου θα το προσέχουν και θα του παρέχουν τα πάντα, ώστε να κάνει αυτό που αγαπάει πιο σωστά.
ΕΚΕΙ πρέπει να είναι τα ασθενοφόρα και οι γιατροί, σε αυτές τις ηλικίες πρέπει να προσέχουμε τα παιδιά, που δεν είναι έτοιμο το κορμάκι τους ακόμα να δεχτεί όλο αυτό το βάρος της καταπόνησης!! Όχι σε εμάς τους επαγγελματίες που ξέρουμε να προφυλάσσουμε κάπως τον εαυτό μας. Και στην τελική  μπορεί ο καθένας μας να μπει στο σούπερ γαμάτο αυτόματο τζιπ του και να πάει σε οποίον γιατρό θέλει και να δει όποιον γιατρό θέλει.
Αλλά έτσι είναι… Σε μας είναι τα λεφτά και οι τηλεοράσεις, οπότε θέλουν όλοι να δείχνουν ότι κάνουν σωστά την δουλειά τους. Σκατά!!!
Μια ψεύτικη βιτρίνα είναι κι από πίσω τα πάντα μπουρδέλο… Σαν του Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο, που έκρυβαν την φτώχεια και τη δυστυχία των πολιτών πίσω από τεράστιες, όμορφες φωτεινές γιγαντοαφίσες που διαφήμιζαν ισοτονικά ποτά και φαγητά και ο κόσμος δεν είχε ούτε νερό, ούτε φαγητό…!!
Όχι ρε, δεν μιλάω για μπάσκετ όταν ακόμα υπάρχουν τέτοια θέματα. Και σας υπόσχομαι ότι θα κάνω τα πάντα για να γίνει το άθλημα που αγαπάω, πρεσβευτής του αθλητισμού.
Τα συλλυπητήριά μου στην οικογένεια του αδικοχαμένου νέου.
ΥΓ. Δεν δέχομαι να πει κανείς ότι “σιγά μια φορά έγινε…”. Ούτε μιση!! Όποιος έχει τα αρχίδια να πάει να το πει στους γονείς του αυτό!!
 Πηγές: www.sportit.gr, www.stokokkino.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου