Χάθηκαν 15 "Ελλάδες" στην Κίνα - Ανησυχίες μεγαλύτερες της ευρωζώνης

Βούλιαξε η κεφαλαιοποίηση του χρηματιστηρίου της Κίνας προκαλώντας τριγμούς και φόβους διεθνώς για οικονομική αποσταθεροποίηση στη σκιά της κρίσης στην ευρωζώνη με αφορμή την Ελλάδα και το χρέος.

Υπολογίζεται από αναλυτές ότι σε επίπεδο χρηματιστηριακής αξίας έχουν χαθεί χρήματα που ισοδυναμούν με 15 φορές το ελληνικό ΑΕΠ σε 15 συνεδριάσεις, πάνω από 3,2 τρισ. δολ.

Η χρηματιστηριακή αξία της αγοράς στην Κίνα έχει καταγράψει πτώση περίπου 30% από τα μέσα Ιουνίου, με ορισμένους επενδυτές να φοβούνται πως οι αναταραχές στην κινεζική αγορά θα αποσταθεροποιήσουν την πραγματική οικονομία –θεωρώντας μάλιστα πως πλέον αυτό είναι μεγαλύτερος κίνδυνος και από την κρίση στην ευρωζώνη.

Διαγραφή του ελληνικού χρέους όπως έγινε στη Γερμανία πρότεινε ο Γάλλος οικονομολόγος Τομά Πικετί. Διαφώνησε με τον δήμαρχο του Αμβούργου που τον είχε βραβεύσει 21/05/2015

Τη διαγραφή του ελληνικού χρέους όπως έγινε με την Γερμανία μετά το τέλος του πολέμου πρότεινε ο Γάλλος οικονομολόγος και συγγραφέας Thomas Piketti (Τομάς Πικετί), όπως μεταδίδει ο γαλλική εφημερίδα Le Monde.

Η πρόταση του κ. Πικετί έγινε την Τετάρτη στο Βερολίνο όπου ο διάσημος Γάλλος συγγραφέας μίλησε σε εκδήλωση στο Βερολίνο, κατά τη διάρκεια της βράβευσή του με το Βραβείο Πολιτικού Βιβλίου που απονέμει το Ίδρυμα Friedrich Ebert.

Ο συγγραφέας του βιβλίου«Το Κεφάλαιο τον 21ο Αιώνα» δήλωσε: «Δύο ευρωπαϊκές χώρες είχαν κατά το παρελθόν χρέη υψηλότερα από αυτά της Ελλάδας. Η Μεγάλη Βρετανία τον 19ο αιώνα, μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους, και η Γερμανία μετά το 1945. Και οι δύο χώρες είχαν δημόσιο χρέος που έφθανε το 200% ως ποσοστό του ΑΕΠ».

Οι «ανεπιθύμητοι» διώκτες των μνημονίων

Σεφάς Λουμίνα, ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ για το εξωτερικό δημόσιο χρέος του ΟΗΕ και τα ανθρώπινα δικαιώματα

Συντάκτης: Άρης Χατζηστεφάνου

Για τους μεγαλόσχημους Eλληνες δημοσιογράφους είναι δύο ασήμαντοι δικηγόροι. Για τα Ηνωμένα Εθνη είναι δύο από τους σημαντικότερους εν ζωή επιστήμονες στον χώρο του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για την Ευρωπαϊκή Ενωση και τους Ελληνες πολιτικούς των μνημονίων ήταν απλώς μια ενοχλητική φωνή που θα μπορούσε να ενισχύσει τη χώρα απέναντι στους δανειστές της

Το πρώτο καθήκον κάθε κράτους είναι απέναντι στους πολίτες του.

Σεφάς Λουμίνα

Ποιοι υπονομεύουν την κυβέρνηση

ΕUROKINISSI

Συντάκτης: Αλίκη Μάτση

Υπονομευτικές διαρροές κατά της κυβέρνησης προς συγκεκριμένα ΜΜΕ φεύγουν από το γραφείο του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, όπως προκύπτει από e-mail που έχει στην κατοχή της η «Εφ.Συν.». Οι διαρροές στοχεύουν να παρουσιάσουν την εικόνα μιας ήδη χρεοκοπημένης χώρας «πριν καν αρχίσει η συζήτηση για χρεοκοπία...».

Από την επιστολή προκύπτει ότι και στην Ελλάδα, όπως και στις Βρυξέλλες, λειτουργεί εσωτερική «μονταζιέρα» και ένα από τα «ορμητήριά» της είναι το γραφείο του διοικητή της ΤτΕ. Μέσω αυτής προσφέρεται επιχειρηματολογία σε δημοσιογράφους προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος, η πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς να αποτελέσει απλώς μια παρένθεση.

Συγκεκριμένα στην επιστολή, με ημερομηνία 6 Μαΐου και ώρα 2.12 μ.μ., που έφυγε από το γραφείο Τύπου του κ. Στουρνάρα με παραλήπτη γνωστό δημοσιογράφο, υπό τον τίτλο «ο λογαριασμός των 100 ημερών», αναφέρεται ότι:

"Σεισάχθεια" στην Κροατία: Διαγραφή χρεών 5.800 φτωχών πολιτών

 Εξετάζονται άλλες 9.000 αιτήσεις

Τα χρέη 5.800 φτωχών πολιτών της Κροατίας έχουν ήδη διαγραφεί, ενώ η κυβέρνηση της βαλκανικής χώρας επεξεργάζεται ακόμη 9.000 αιτήσεις, σύμφωνα με όσα ανέφερε, μετά τη σημερινή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, η υπουργός Κοινωνικής Πολιτικής και Νεολαίας Μίλανκα Όπατσιτς.

Η κροατική κυβέρνηση "ψάχνει" πολίτες που θα μπορούσαν να επωφεληθούν της συμμετοχής τους στο συγκεκριμένο σχήμα διαγραφής χρεών, καθώς σχεδόν 5000 δικαιούχοι δεν έχουν ακόμη υποβάλλει αίτηση, σημείωσε η κ. Όπατσιτς κι εξήγησε ότι

Ή θα τους καταπλήξουμε ή θα ταπεινωθούμε

Χρειάζεται να ανακτήσει αξιοπιστία
και διαπραγματευτική δύναμη
καταρρίπτοντας την απαξιωτική κατηγορία
που της προσάπτουν
«ότι οι Ελληνες απλά αρνούνται να πληρώσουν»

Συντάκτης: Κατερίνα Διαμαντοπούλου*

Καθώς γράφονται αυτές οι γραμμές, οι αποτιμήσεις της συμφωνίας του Eurogroup για το ελληνικό θέμα «δίνουν και παίρνουν», αντικρουόμενες, αμφίσημες, γλαφυρές ως προς τα πρόσωπα και τους ρόλους τους. Αυτό που θα έπρεπε πριν από την όποια αποτίμηση να εκτιμήσει κάποιος είναι εάν υπήρχαν ρεαλιστικά περιθώρια για κάτι εντυπωσιακά καλύτερο από αυτό που επετεύχθη. Αυτή είναι «η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου».

Η ελληνική κυβέρνηση είχε «αυτοπαγιδευτεί» -σκόπιμα ή μοιραία- από τη στιγμή που δέχτηκε προεκλογικά την κυρίαρχη λογική του συστήματος που πολέμησε, ότι δηλαδή το ευρώ είναι ταμπού. Από τη στιγμή που είναι ταμπού, τότε αυτό σημαίνει ότι, για να έχουμε συμφωνία, είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε τα πάντα, να δεχτούμε τα πάντα, να υπογράψουμε τα πάντα, να υποστούμε τα πάντα. Κατά συνέπεια δεν υπήρχε λαϊκή νομιμοποίηση για άλλες ενέργειες. Η επιστροφή στη δραχμή λειτούργησε μόνο στο φαντασιακό μιας αφήγησης για εσωτερική συζήτηση και όχι σαν πραγματικό διαπραγματευτικό ατού.

Κρούγκμαν: «Δελφικό διάβημα» η απόφαση του Eurogroup – Τι κερδίζει και τι χάνει η Ελλάδα

Ως Δελφικό χρησμό χαρακτηρίζει ο Πολ Κρούγκμαν τη συμφωνία του χθεσινού Eurogroup και υποστηρίζει ότι η συμφωνία είναι ήττα για την Ελλάδα μόνο εάν οι Έλληνες την αντιμετωπίσουν ως τέτοια.

«Εντάξει, έχουμε μια συμφωνία εκ νέου την Ελλάδα, σύμφωνα με την οποία όμως ... τι;» γράφει ο νομπελίστας οικονομολόγος στη στήλη του στους New York Times. “Έχουμε τέσσερις μήνες χρηματοδότησης, και επιπλέον κάτι που μοιάζει με μια συμφωνία ώστε να μην τηρηθούν από την Ελλάδα, για την ώρα, οι δημοσιονομικοί στόχοι, στο πλαίσιο της αποτροπής της επιδείνωσης της δημοσιονομικής κατάστασης. Το θέμα είναι ποιες είναι ποιες «αλυσίδες» συνοδεύουν τη συμφωνία» συμπληρώνει.

Ο μυστικός άσσος που κρατά η Ελλάδα

Γιατί το Βερολίνο δεν μπορεί να αφήσει την Ελλάδα να βγει από το ευρώ. Το κρυφό όπλο του Target 2 και πώς μπορεί να αιφνιδιάσει την Ευρώπη. Η ιδεολογική μάχη για τη λιτότητα και τα δίκαια αιτήματα της Αθήνας. Γράφει ο Α. Evans-Pritchard. 

 

Aν η Ελλάδα αναγκαστεί να βγει από το ευρώ σε συνθήκες σύγκρουσης, πιθανότητα που αγγίζει το 50%, δεδομένων των συνεχών αρνήσεων του πυρήνα των πιστωτών να αναγνωρίσουν τη δική τους ευθύνη και τα στρατηγικά λάθη, δεν θα αποπληρώσει όχι μόνο τα πακέτα διάσωσης, αλλά ούτε και τις υποχρεώσεις της μέσω του συστήματος πληρωμών Target 2 (σ.σ. χρησιμοποιείται για το διακανονισμό των συναλλαγών κεντρικών τραπεζών του ευρωσυστήματος) στην ΕΚΤ.Όπως αναφέρεται σε άρθρο του Α. Evans-Pritchard, σε φυσιολογικούς καιρούς οι προσαρμογές στο Τarget 2 είναι ζήτημα ρουτίνας και γίνονται αυτόματα καθώς το χρήμα κινείται στην ευρωζώνη. Ωστόσο αν η νομισματική ένωση καταρρεύσει θα γίνουν «πυρηνικές».

Τα «χρέη» του Target 2 που οφείλει η Κεντρική Τράπεζα της Ελλάδας στην ΕΚΤ εκτοξεύτηκαν στα 49 δισ. ευρώ το Δεκέμβριο, καθώς επιταχύνθηκε η φυγή κεφαλαίων λόγω του φόβου για νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί να έχουν φτάσει τα 65 με 70 δισ. ευρώ αυτήν τη στιγμή. Ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας, η οποία θα είναι αναπόφευκτη σε ένα σενάριο Grexit, θα καταστήσει βέβαιες αυτές τις απώλειες. Ο γερμανικός λαός θα ανακαλύψει αμέσως πως ένα μεγάλο ποσό που είχε δεσμευτεί χωρίς να έχει γνώση για αυτό και χωρίς ψηφοφορία στην Bundesbank εξαφανίστηκε.

Στην κόψη του ξυραφιού

Για να χρησιμοποιήσουμε μια έκφραση που έχει γίνει πλέον τετριμμένη «οι στιγμές είναι κρίσιμες». Για την ακρίβεια είναι οριακές.

 

του Στάθη Κουβελάκη

Το όλο εγχείρημα της κυβέρνησης Σύριζα κρίνεται σε ένα καθοριστικό από το πως θα αντιδράσει στον ωμό εκβιασμό και τα τελεσίγραφα που δέχεται από την πλευρά των κάκιστα ονομαζόμενων Ευρωπαίων «εταίρων» της.

Και τα νέα από το μέτωπο δεν είναι ευχάριστα. Αν και είναι δύσκολο σε αυτή τη φάση να έχουμε καθαρή εικόνα για το σημείο που βρίσκονται οι «διαπραγματεύσεις» - αν και αυτός ο όρος αποτελεί σχήμα οξύμωρο δεδομένης της ακραίας ασυμμετρίας του συσχετισμού δύναμης και του γεγονότος ότι η μία πλευρά βρίσκεται με το πιστόλι (της ΕΚΤ) στον κρόταφο – ας σταθούμε σε κάτι σχετικά απτό, στο ονομαζόμενο "κείμενο Μοσκοβισί". Βεβαίως το ακριβές στάτους του αυτού του κειμένου στις διαπραγματεύσεις, απο το οποίο εξαρτάται αν όντως ήταν έτοιμοι να το δεχτούν οι Ευρωπαίοι, είναι και θα παραμείνει αδιευκρίνιστο. Εν τούτοις τόσο ο Γιάννης Βαρουφάκης όσο και ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσαν ότι ήταν διατεθειμένοι να το υπογράψουν, και αυτό αρκεί για να διαπιστωθεί ότι κατά τη διάρκεια αυτών των "διαπραγματεύσεων", η ελληνική πλευρά έχει ήδη δεχτεί καίριες υποχωρήσεις σε σχέση με τις δεσμεύσεις της προς τον λαό που την εξέλεξε.

Συμφωνία με την Ελλάδα ζητούν 18 οικονομολόγοι - Grexit σημαίνει διάσπαση της Ευρώπης

Τζ. Στίγκλιτζ, Χρ. Πισσαρίδης και άλλοι ζητούν πραγματισμό στις διαπραγματεύσεις και επίτευξη συμφωνίας με Ελλάδα. Προειδοποιούν για διάσπαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τονίζουν πως ανάπτυξη στην Ελλάδα, σημαίνει ανάπτυξη και στην ευρωζώνη.


 

Tο euro2day.gr, αναπαράγει μεταφρασμένη την επιστολή που δημοσιεύεται στους Financial Times:

Πωλ Μέισον: Πρώτη φορά ελληνική κυβέρνηση διαπραγματεύεται, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήρθε για να παραδοθεί (Video)

"Πολιτικοί όπως ο Τσίπρας, ο Βαρουφάκης, ο Λαφαζάνης και η Δούρου δεν ήρθαν στην πολιτική για να παραδοθούν" είπε χθες ο δημοσιογράφος του Channel 4, Πωλ Μέισον στην εκπομπή "360 μοίρες" στον Alpha.

Ο Πωλ Μέισον αναφέρθηκε στον παρασκήνιο της διαρροής των εγγράφων Μοσκοβισί μετά το Eurogroup της Δευτέρας «Αργά το βράδυ της Δευτέρας, έλαβα μέσω «διαρροής», ουσιαστικά δύο εκδοχές του συγκεκριμένου εγγράφου που βγήκε από τη διαδικασία με τον κ. Μοσκοβισί».

Τονίζει ότι ήταν πολύ σημαντική αποκάλυψη καθώς αποδείκνυε ότι  «το έγγραφο είναι υπαρκτό και ότι οι δύο πλευρές είχαν πραγματικά έρθει αρκετά κοντά.».

«Γιούνκερ, Μοσκοβισί και γαλλική κυβέρνηση θέλουν συμφωνία με το ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει όμως και μία άλλη πτέρυγα στην ΕΕ που θέλει να επιβάλλει δύο πράγματα: είτε την ολοκληρωτική κατάρρευση του προγράμματος ΣΥΡΙΖΑ είτε την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ», είπε ακόμα ο Μέισον.

Η αλήθεια για τα δύο κείμενα που «τορπίλισαν» το Eurogroup

Όχι ένα, αλλά δύο «κείμενα Μοσκοβισί» διέρρευσαν τελικά χθες τη νύχτα, βάζοντας νέα φωτιά στο «ρινγκ» της ευρωπαϊκής διαπραγμάτευσης και – κυρίως – αποκαλύπτοντας σημαντική απόσταση ανάμεσα στις θέσεις της Κομισιόν και του Eurogroup γύρω από το ελληνικό ζήτημα.

Ο δημοσιογράφος του Channel 4 Πολ Μέησον ανέβασε στον λογαριασμό του στο twitter δύο κείμενα που αποδίδει στον επίτροπο Πιερ Μοσκοβισί, εκ των οποίων τουλάχιστον το ένα φέρεται να είναι εκείνο που επικαλέστηκε στην συνέντευξη Τύπου των Βρυξελλών ο Γιάνης Βαρουφάκης λέγοντας ότι ήταν έτοιμος «ανά πάσα στιγμή να το υπογράψει».

Τα δύο κείμενα – το ένα του κ. Μοσκοβισί και το έτερο που έθεσε ο Γερούν Ντάισελμπλουμ στο τραπέζι του Eurogroup  - έχουν δύο κεφαλαιώδεις διαφορές, μια ενδεχομένως σημειολογική και μία εξαιρετικά ουσιώδη:

Βαρουφάκης στους NYT: Σύγκρουση για να μη γίνουμε αποικία

 

Την άποψη ότι θα ήταν καθαρή τρέλα να έπαιζε τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και τους εταίρους της σαν ένα παιχνίδι που θα κερδηθεί ή θα χαθεί μέσω μπλοφών και τακτικών υπεκφυγών, διατυπώνει ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών και χαρακτηρισμένος από πολλούς ως γκουρού της θεωρίας των παιγνίων, Γιάννης Βαρουφάκης, σε άρθρο τους στους New York Times. Σημειώνει επίσης ότι αυτό που διαφοροποιεί τις παρούσες διαπραγματεύσεις με τις προηγούμενες είναι το γεγονός ότι η νέα κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να συγκρουστεί με συμφέροντα και να μην επιτρέψει στους εταίρους της να την μεταχειριστούν σαν αποικία χρέους.

Ολόκληρο το άρθρο του Γιάννη Βαρουφάκη στους New York Times:

Γράφω αυτό το κομμάτι στο περιθώριο μιας κρίσιμης διαπραγμάτευσης με τους πιστωτές της χώρας μου - το αποτέλεσμα της οποίας θα μπορούσε να σημαδέψει μια γενιά και να σηματοδοτήσει μια αλλαγή πολιτικής στο πείραμα της Ευρώπης για νομισματική ένωση.

«Η συμβουλή μου στον Βαρουφάκη είναι να μην υποχωρήσει...»

 

«Ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών μπορεί να περιμένει μια παγωμένη υποδοχή όταν θα αντιμετωπίσει αύριο τους συναδέλφους του της ευρωζώνης. Η συμβουλή μου στον Γιάνη Βαρουφάκη είναι να αγνοήσει τα βλέμματα εκνευρισμού και τις συγκαλυμμένες απειλές και να μείνει αμετακίνητος. Είναι μέλος της πρώτης κυβέρνησης στην ευρωζώνη που έχει δημοκρατική εντολή να εναντιωθεί σε μια άκρως δυσλειτουργική πολιτική, που έχει αποδειχθεί οικονομικά αστοιχείωτη και πολιτικά μη βιώσιμη», γράφει ο Βόλφγκανγκ Μινχάου, κορυφαίος οικονομικός αναλυτής, μεταξύ άλλων των Financial Times και του περιοδικού Spiegel, σε ένα άρθρο κόλαφο για τις ευρωπαϊκές πολιτικές, απόσπασμα του οποίου ακολουθεί: 

Απεξάρτηση από την τυρανία της οικονομίας

«Αυτός είναι ο τρόπος που ο κόσμος τελειώνει, Όχι μ’  ένα πάταγο αλλά μ’ ένα λυγμό»
T.S.Eliot

Όχι πια άλλα κροκοδείλια δάκρυα για την πτώση στην πρόσφατη θεομηνία του ιστορικού μονότοξου και απαράμιλλης ομορφιάς γεφυριού της Πλάκας στην  Ήπειρο. Τα μανιασμένα νερά από τα αγέρωχα βουνά μ’ ένα παρατεταμένο βουητό (λυγμό) εκδικήθηκαν τον υβριστή άνθρωπο, εν ονόματι της φύσης, για τα φαραωνικά έργα του (φράγματα της ΔΕΗ στον Αώο ποταμό στα Γιάννενα και στον Άραχθο στην Άρτα).

Ο λυγμός των νερών δεν λογάριασε την μαστορική τέχνη των κτιστάδων και ο απαιτούμενος φόρος τιμής στους μαστόρους της πέτρας δεν είναι απλώς το ξαναχτίσιμο του γεφυριού, αλλά η αλλαγή προτύπου ζωής, η αρμονική συμφιλίωση με τη φύση. Γιατί έπεσε το γεφύρι; Επειδή δεν εκπονήθηκαν μελέτες; Δεν έγιναν οι απαραίτητες ενέργειες για τη συντήρησή του; Σπαταλήθηκαν τα χρήματα σε έργα βιτρίνας ή μούχλιασαν στα συρτάρια της γραφειοκρατίας ή γιατί έβρεξε πολύ ο θεός; Συνέβαλλαν σίγουρα και τα παραπάνω.

ΧΡΩΣΤΟΥΝ ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Οι Γερμανοί και τα εγχώρια φερέφωνά τους έχουν τρελάνει τον ελληνικό λαό. «Χρωστάτε» του λένε «και γι' αυτό πρέπει να εξαθλιωθείτε!». Αφού χρωστούν, σκύβουν το κεφάλι οι Ελληνες και υφίστανται θυσίες για να πληρώσουν τα χρέη τους, τα οποία όμως -ω του θαύματος!- συνεχίζουν να αυξάνουν ως ποσοστό του ΑΕΠ! Ο λαός μας φτωχαίνει, το ΑΕΠ της χώρας καταβαραθρώνεται και τα χρέη των Ελλήνων, κρατικά και ιδιωτικά, αυξάνονται ως ποσοστό του καταποντιζόμενου ΑΕΠ. Εκείνο που, όμως, αποκρύπτουν από τον ελληνικό λαό είναι ότι όλες οι μεγάλες χώρες της Ευρώπης και του κόσμου ολόκληρου χρωστούν πολύ περισσότερα από την Ελλάδα ως ποσοστό του ΑΕΠ τους, αν υπολογιστεί το σύνολο των χρεών τους. Ως σύνολο των χρεών μίας χώρας ορίζεται το δημόσιο χρέος συν το χρέος των επιχειρήσεων, συν το χρέος του χρηματοπιστωτικού τομέα, συν το χρέος των νοικοκυριών. Πάταγο προκάλεσε στους επαΐοντες, αλλά «θάφτηκε» για το ευρύ κοινό, μία έκθεση του διεθνούς ομίλου συμβούλων επιχειρήσεων ΜακΚίνσεϊ, η οποία ασχολείται ακριβώς με το θέμα αυτό. Η έκθεση εξετάζει 47 χώρες, τις 22 πιο ανεπτυγμένες του κόσμου και 25 αναπτυσσόμενες. Αναφέρει για κάθε μία από τις χώρες αυτές σε πόσο ποσοστό του ΑΕΠ της αντιστοιχεί το δημόσιο χρέος, το χρέος του χρηματοπιστωτικού τομέα, τα χρέη των επιχειρήσεων και τα χρέη των νοικοκυριών. Για τον αμύητο Έλληνα αναγνώστη, τα αποτελέσματα προκαλούν κατάπληξη. Ποια νομίζετε ότι είναι η πιο υπερχρεωμένη χώρα του πλανήτη; Η... Ολλανδία! Ναι, αυτοί οι Ολλανδοί, που ως πιόνια των Γερμανών τόσο συχνά μας κουνούν το δάχτυλο, χρωστούν ως κράτος, ως τραπεζίτες, ως επιχειρηματίες και ως ιδιωτικά νοικοκυριά ένα βουνό λεφτά!

Τι είναι τα ομόλογα perpetual bonds που πρότεινε ο Βαρουφάκης. Που έχουν εφαρμοστεί

Είναι λογικό στους οικονομικούς όρους να μην είναι εξοικειωμένος ο πολίτης. Έτσι η πρόταση του υπουργού οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη για ανταλλαγή των ελληνικών ομολόγων με νέα «ομόλογα στο διηνεκές» ή perpetual bonds, όπως ονομάζονται στη μεθοδολογία, να μην είναι απολύτως κατανοητά στο ευρύ κοινό.

Η κυβέρνηση της Ελλάδας μεταξύ άλλων φέρεται να προτείνει στους διεθνείς πιστωτές της διαμέσου της ανταλλαγής των ομολόγων της με νέα αξιόγραφα, τα οποία θα είναι συνδεδεμένα με τον ρυθμό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και με ομόλογα στο διηνεκές

Τα πρώτα θα συνδέονται με την ονομαστική οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας ενώ τα δεύτερα, το οποία αποκαλούνται όπως προαναφέραμε «perpetual bond» , θα αντικαταστήσουν αυτά που διακρατεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Γιόσκα Φίσερ: Μια ελληνική κηδεία στη γερμανική λιτότητα

Η Άνγκελα Μέρκελ οφείλει να παραδεχτεί ότι η πολιτική της λιτότητας έχει πια κουρελιαστεί, γράφει σε άρθρο του, που αναδημοσιεύεται σε δεκάδες Μέσα Ενημέρωσης του εξωτερικού, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γιόσκα Φίσερ.

   

«Οι ελληνικές εκλογές έχουν παράξει ήδη μια ξεκάθαρη ήττα για την Μέρκελ και την βασισμένη στη λιτότητα στρατηγική της για τη διατήρηση του ευρώ», σχολιάζει ο έμπειρος γερμανός πολιτικός. Επιπλέον, προτείνει στη γερμανίδα καγκελάριο να πάψει να βλέπει το "μηδενικό καινούργιο χρέος" σαν το ιερό δισκοπότηρο και να επιτρέψει προγράμματα δημοσίων επενδύσεων, τα οποία με εγγυημένη τη φτηνή χρηματοδότηση λόγω χαμηλών επιτοκίων, θα μπορούσαν να δώσουν ώθηση στο ευρώ και την Ευρωζώνη.

Ολόκληρο το άρθρο

Τι δεν θα ακούσετε στα προεκλογικά πάνελ για την οικονομία, του Πέτρου Σταύρου

 Αν θέλαμε να αναπαραστήσουμε την οικονομία ενός τυπικού κράτους-μέλους της ευρωζώνης (ενός κράτους, δηλαδή, που δεν ελέγχει το νόμισμά του), δεν μας είναι χρήσιμη η νατουραλιστική περιγραφή της ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών μεταξύ αγοραστών και πωλητών στις εγχώριες και διεθνείς αγορές. Χρειάζεται κάποια άλλη φόρμα – κι αυτό γιατί μια ανεπτυγμένη καπιταλιστική οικονομία είναι, ως επί το πλείστον, μια χρηματική οικονομία, όχι δηλαδή μια οικονομία των φυσικών ποσοτήτων. Για να το πούμε πιο απλά: όλα αυτά τα χρόνια του Μνημονίου, αυτό που περιορίστηκε δραματικά και ταυτόχρονα άλλαξε κατεύθυνση, ήταν οι χρηματικές ροές (και όχι τόσο οι φυσικές ποσότητες των αγαθών), αλλά και το «στοκάρισμα» του χρήματος σε συγκεκριμένα χέρια. Ας το δούμε αυτό πιο συγκεκριμένα.

Σε μια τυπική οικονομία ενός κράτους-μέλους της ευρωζώνης μπορούμε να διακρίνουμε πέντε βασικούς συμμετέχοντες, μεταξύ των οποίων κυκλοφορεί χρήμα στη βάση συγκεκριμένων χρηματικών ροών. Οι πέντε αυτοί τομείς της οικονομίας είναι: τα νοικοκυριά, οι επιχειρήσεις, το κράτος, το πιστωτικό σύστημα και ο εξωτερικός τομέας (εισαγωγές – εξαγωγές, μεταβιβαστικές πληρωμές και ροές κεφαλαίων).

Από αυτούς τους πέντε τομείς, οι τελευταίοι τρεις και οι λειτουργίες τους είναι οι πηγές από όπου θα μπορούσε κανείς να αντλήσει χρηματικούς πόρους. Το κράτος «δημιουργεί» χρήμα όταν δανείζεται ή σχηματίζει ελλείμματα· οι τράπεζες «δημιουργούν» όταν τα δάνεια που δίνουν (δημιουργία πιστωτικού χρήματος) είναι περισσότερα από τις επιστροφές τόκων και κεφαλαίων που εισπράττουν (επιστροφή παλαιών δανείων)· ο εξωτερικός τομέας «δημιουργεί» επίσης χρήμα, όταν οι εξαγωγές είναι περισσότερες από τις εισαγωγές και όταν οι κεφαλαιακές ροές είναι θετικές. Οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά δεν δημιουργούν χρήμα, αλλά χρησιμοποιούν το χρήμα που προκύπτει από τις παραπάνω πηγές: οι επιχειρήσεις για να μισθώσουν την εργατική δύναμη των νοικοκυριών και τα νοικοκυριά για να καταναλώσουν προϊόντα των επιχειρήσεων με τους μισθούς που λαμβάνουν από τις επιχειρήσεις.

Washington Post: «Μη βιώσιμο το χρέος της Ελλάδας, αναπόφευκτο το κούρεμα»

Ως μη βιώσιμο χαρακτηρίζει το χρέος της Ελλάδας η Washington Post, με την αρθρογράφο της εφημερίδας Κάθριν Ράμπελ να τονίζει πως μόνη λύση πια αποτελεί το «κούρεμα». 

Όπως τονίζει η Ράμπελ στο άρθρο της οι εκλογές στην Ελλάδα θα λειτουργήσουν σαν δημοψήφισμα κατά των επώδυνων μέτρων λιτότητας που επιβλήθηκαν από τους διεθνείς δανειστές.

Τη στιγμή που η Ελλάδα είναι αποφασισμένη να ζητήσει νέα διαγραφή χρέους, η Γερμανία απορρίπτει αυτά τα αιτήματα. Κι όμως, αν η ιστορία μπορεί να λειτουργήσει ως οδηγός, τότε θα πρέπει να περιμένουμε κάποιους ακόμα γύρους αναδιάρθρωσης με τους πιστωτές της Ελλάδας να είναι αναγκασμένοι να προχωρήσουν σε μεγαλύτερα «κουρέματα», αναφέρει το δημοσίευμα της αμερικανικής εφημερίδας.