Νομίζουν το ευρώ για… νόμισμα! -από τον Μιχάλη Χιωτίνη

Κυκλοφορούν ανάμεσά μας φορείς περιγραφής της πραγματικότητας, σκιαγραφητές της κοινής γνώμης, που νομίζουν ότι το ευρώ είναι νόμισμα.

Το ευρώ δεν είναι νόμισμα. Το ευρώ δεν είναι στρατηγική κατεύθυνση. Το ευρώ δεν είναι καν επιλογή ανάγκης. Το ευρώ είναι κοινωνική πρόταση.

Η ευρωζώνη είναι ένα θεσμικό οικοδόμημα με ισχυρή συγκρότηση, που επιβάλει σαφές κοινωνικό μοντέλο. Αυτό το μοντέλο είτε το αποδέχεσαι, ή το απορρίπτεις. Το bullying στον Τσίπρα και την πρώτη εκδοχή της κυβέρνησής του έδειξε πέραν πάσας αμφιβολίας ότι δεν μπορείς να πας κόντρα στο μοντέλο, μη αμφισβητώντας το θεσμικό πλαίσιο.

Και το μεγάλο πρόβλημα είναι με όσους στο όνομα του νομίσματος, δηλαδή από θεσμικό συντηρητισμό, αποδέχονται “προσωρινά” ή “τακτικά” αυτό το κοινωνικό μοντέλο, πιστεύοντας ότι μπορεί στο μέλλον να αλλάξει. Αυτοί οι άνθρωποι τζογάρουν επικίνδυνα. Φλερτάρουν με μία μοιραία και δηλητηριώδη απάτη, έναν ψυχωσικό τρόπο ανάγνωσης της πραγματικότητας, στην ουσία μια βαθιά άρνηση αναγνώρισης της αλήθειας.

Δεύτερη φορά Αριστερά? Όχι πια

Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου και για να θυμηθώ το προεκλογικό ποστ που κυκλοφόρησε το ‘Ποτάμι’ πριν λίγες βδομάδες, εάν ένας υποστηριχτής του Σύριζα βρισκόταν σε κώμα (και όχι στο κόμμα) για 9 μήνες και ξυπνούσε σήμερα, μάλλον θα έφευγε τρέχοντας προς κάποιο κέντρο ψυχικής υγείας.

Του Johnny Brokovich

Το πώς φτάσαμε ως εδώ, είχε αρχίσει να γίνεται εμφανές και από την στελέχωση και την πορεία της πρώτης ‘’κυβέρνησης της Αριστεράς’’ (θα μου επιτρέψετε πλέον να το βάζω σε εισαγωγικά), αλλά πλέον καταφανές μετά την 5η Ιουλίου και όσα ακολούθησαν.

Ενώ πανηγυρίζαμε, πλανημένοι και μη, το βράδυ εκείνης της Κυριακής, ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε να μην έρθει μαζί μας, αλλά να χρησιμοποιήσει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ως ‘’διαπραγματευτικό χαρτί’’, κάτι που είχε πει και μέσα στη βδομάδα.

Εκείνο το βράδυ, εμείς οι πρώην Συριζαίοι αλλά και κάποιοι νυν, κόσμος της Ανταρσύα, ανένταχτοι καμαρώσαμε τις δηλώσεις του Βαρουφάκη από το Υπουργείο Οικονομικών. Δηλώσεις αρκετά πιο ριζοσπαστικές απ’οτι και τον είχαμε συνηθίσει αλλά σίγουρα και από τις αντίστοιχες των προβεβλημένων στελεχών της κυβέρνησης.

Το αποτέλεσμα ήταν την Δευτέρα 6 Ιουλίου, ο Βαρουφάκης να αποσυρθεί (τελείως πια, γιατί ήδη είχε παραμεριστεί μετά από το αίτημα των ‘δανειστών’, εγώ τους αποκαλώ ακόμα τοκογλύφους εκβιαστές) και στις επόμενες μέρες να αποσυρθούν και όσοι υπουργοί δεν υπερψήφισαν το τρίτο μνημόνιο.

Βαρουφάκης: Οι δανειστές είναι οι πραγματικοί νικητές στην Ελλάδα

Ο Γιάνης Βαρουφάκης με άρθρο του στην Guardian υπογραμμίζει πως ο πραγματικός νικητής αυτών των εκλογών είναι οι δανειστές της Ελλάδας ενώ τονίζει πως ο Αλέξης Τσίπρας καλείται να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα το οποίο σχεδιάστηκε για να αποτύχει


Menelaos Myrillas / SOOC
"Ο Αλέξης Τσίπρας άρπαξε μία θριαμβευτική νίκη από τα σαγόνια της ταπεινωτικής παράδοσης του Ιουλίου, στην Τρόικα, τους δανειστές της Ελλάδας. Οι μεγάλοι χαμένοι των εκλογών ήταν τα μικρότερα κόμματα που καταλαμβάνουν τα άκρα της συζήτησης μετά το δημοψήφισμα. Η Λαϊκή Ενότητα απέτυχε εντυπωσιακά να αποσπάσει απογοητευμένους ψηφοφόρους του "ΟΧΙ" μετά από στροφή του Τσίπρα υπέρ μιας συμφωνίας που περιορίσθηκε περαιτέρω στην εθνική κυριαρχία και ενίσχυσε τη λιτότητα.Το Ποτάμι, ένα κόμμα που από μόνο του έχει τοποθετηθεί ως το αγαπητό ρεφορμιστικό κόμμα της τρόικας, επίσης, απέτυχε να συσπειρώσει το μικρότερο «Ναι». Με τον κυρίαρχο Τσίπρα τώρα πρωτοστάτη, τα φιλικά προς τη Τρόικα κόμματα, δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν", τονίζει στην αρχή του άρθρου του ο Γιάνης Βαρουφάκης.

Οι δανειστές είναι οι πραγματικοί νικητές στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε ετών, τα μνημονιακά νομοσχέδια εγκρίνονταν από την Βουλή με οριακή πλειοψηφία. Τώρα όμως, αντιτείνει, θα «περνούν» με χαρακτηριστικά άνεση, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δεσμευτεί γι’ αυτό, προσπαθεί να καταστήσει σαφές ο πρώην υπ. Οικονομικών της Ελλάδας.

«Για να έρθει σ’ αυτό το σημείο η ελληνική δημοκρατία είχε προηγηθεί ο βαθύτατος τραυματισμό της» υπενθυμίζει, επικαλούμενος το δημοψήφισμα, το αποτέλεσμα του οποίου αγνοήθηκε από την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

Ο Πρωθυπουργός, επισημαίνει ο κ. Βαρουφάκης, καλείται να εφαρμόσει ένα δημοσιονομικό και μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, το οποίο σχεδιάστηκε για να αποτύχει.

Προκειμένου να λειάνει τις αντιδράσεις του ελληνικού λαού, προσθέτει ο πρώην υπουργός, ο κ. Τσίπρας δεσμεύτηκε για την επαναδιαπράγμευση ορισμένων σημείων του μνημονίου, για την αναδιάρθρωση του χρέους και για την ολομέτωπη σύγκρουση με τους ολιγάρχες.

«Το πρόβλημα συνίσταται στην ικανότητά του να φέρει εις πέρας της άνωθεν υποσχέσεις, εν μέσω των αυστηρών και δύσκολων συνθηκών που επιβάλει η συμφωνία, που μόλις υπογράφηκε» υπερθεματίζει.

Αφού υπενθυμίζει τις υποχρεώσεις που θα έχει η νέα κυβέρνηση Τσίπρα στο πλαίσιο του μνημονίου, ο κ. Βαρουφάκης καταλήγει: «Θα έχει ο Τσίπρας μεγαλύτερη επιτυχία, προσποιούμενος τη δέσμευση σε άλλο ένα αποτυχημένο πρόγραμμα της τρόικας; Οι προοπτικές δεν είναι λαμπρές, αλλά δε θα πρέπει να τον ξεγράψουμε. Η μοίρα του εξαρτάται από το αν η νέα κυβέρνηση του παραμείνει σε επαφή με τα θύματα της συμφωνίας με την τρόικα, εφαρμόσει γνήσιες μεταρρυθμίσεις για να δώσει στις επιχειρήσεις εμπιστοσύνη για να επενδύσουν, και χρησιμοποιήσει την εντατικοποίηση της κρίσης για να αξιώσει αληθινές παραχωρήσεις από τις Βρυξέλλες.»

Πηγή: www.thepressproject.gr

           www.theguardian.com

Παρακαλώ τα παιδιά της αποχής να έλθουν να της το εξηγήσουν

Αγαπητέ πιτσιρίκο,

Σου στέλνω τις φωτογραφίες της κ. Γεωργίας Κλαμπατσέα που είναι 93 ετών και πήγε να ψηφίσει όπως κάνει πάντα. Πρόκειται για τη μητέρα μου. Το γράμμα μου το αφιερώνω σε όσους αγωνίζονται μέσω της αποχής, το έχουν κάνει επαναστατική σημαία, και μάλιστα καμαρώνουν γι΄αυτό.

Είναι 93 πατημένα. Στο ταξίδι ζαλίζεται και κουράζεται αλλά δεν το βάζει κάτω.

Ήλθε από τη Καλαμάτα να ψηφίσει Ε.ΠΑ.Μ.

Πονάνε τα πόδια της αλλά πάλι ανέβηκε τις δύσκολες σκάλες όπως με το ΟΧΙ γιατί δεν εμπιστεύεται τους δικαστικούς αντιπροσώπους.

Αποχή έκανε μόνο το ’46 με απόφαση του ΕΑΜ. Στη ζωή της δεν ψήφιζε μόνο.

Στο κεφάλι της υπάρχει στρογγυλή οπή από χίτικη ψαλιδιά.

Την έσπασαν στο ξύλο την κούρεψαν αλλά δεν ήθελαν να σπαταλήσουν σφαίρα και της έμπηξαν το ψαλίδι στο κεφάλι.

Την άφησαν νύχτα στο βουνό να πεθάνει από αιμορραγία. Άντεξε και σύρθηκε σε κοντινό μαντρί και σώθηκε με γιατροσόφια του τσοπάνη.

Από τα 16 οργανωμένη στο εργοστάσιο του Μαραγγόπουλου στη Πάτρα. ΕΑΜ στη κατοχή, ΔΣΕ και κυνηγητό στον εμφύλιο, εξορία, ΕΔΑ και νίκη το ’58, μαύρες εκλογές, τρομοκρατία νοθεία το ’61 κλπ κλπ.

Στη χούντα σε παράνομη οργάνωση, και μέχρι τώρα δεν έχει λείψει από πουθενά.

Παρακαλώ τους αγωνιστές της αποχής να έλθουν να της το εξηγήσουν.

Να της μιλήσουν για πεταλούδες που πετούν ελεύθερες και να τη μάθουν να σκέφτεται.

Να μάθει κι αυτή πως όλα όσα έκανε ήσαν μάταια. Θα έπρεπε να απέχει και μάλιστα να καμαρώνει γι αυτό. Να το ποστάρει και να παρακινεί κι άλλους.

Ελάτε, παιδιά της αποχής, να ακουμπήσετε το δάχτυλό σας στο μαλακό μέρος του κρανίου της τρύπας από τη χίτικη ψαλιδιά.

Εμένα στα 10 μου με έβαλε να το κάνω, εξηγώντας μου το καλό και το κακό, το δίκιο και το άδικο, τον αγώνα και την αποχή.

Αν το δημοσιεύσεις, βάλε όποιον τίτλο θέλεις εσύ. Εγώ θα έλεγα ίσως «Παρακαλώ τα παιδιά της αποχής να έλθουν να της το εξηγήσουν»

Σε χαιρετώ και καλό κουράγιο

Μανώλης Κλαμπατσέας

(Αγαπητέ Μανώλη, το σεβασμό μου και την αγάπη μου στη μητέρα σου. Σε παρακαλώ να της δώσεις δυο φιλιά από εμένα, ένα στο χέρι και ένα στο μέτωπο. Να είστε καλά.)

Πηγή: http://pitsirikos.net

ΕΑΜ 2015

Γεια σου, πιτσιρίκο.
Αφού άνοιξε η κουβέντα για το τι θα ψηφίσουμε ας πω κι εγώ τη γνώμη μου:

Αρχικά, να πω, όσο επώδυνο κι αν είναι, δεν έπαψε να ισχύει ότι η αποχή δεν είναι λύση. Αν απέχουμε εμείς, ψηφίζουν οι άλλοι για εμάς κι αυτό δεν είναι ποτέ λύση.
Απλή αριθμητική: Αν μεταξύ 100 ατόμων οι 10 ψηφίσουν πχ Τσίπρα, αυτό σημαίνει ποσοστό 10%. Αν απέχουν οι 50, το ποσοστό γίνεται 20% ενώ αν απέχουν οι 75, το ποσοστό γίνεται 40% και μας κυβερνά αυτοδύναμος ο Αλέξης και ο κάθε Αλέξης.
Ειδικά όσοι είναι δυσαρεστημένοι πρέπει να κατέβουν και να ψηφίσουν.

Reality Check: Σε Απλά Ελληνικά

Το παρακάτω κείμενο είναι η προσωπική μου αντίληψη για ότι συνέβη στην Ελλάδα την τελευταία περίοδο.

Γιατί έγινε ότι έγινε?

Παραποιώντας τα οικονομικά της στοιχεία, η Ελλάδα “απέδειξε” πως μπορεί να συμμετάσχει σε μία νομισματική ένωση στην οποία συμμετείχαν οικονομίες πολύ πιο ισχυρές απο την δική της. Είναι σαν να συμμετέχει ο Αχιλλέας Φαρσάλων σε πρωτάθλημα που παίρνει μέρος η Μπαρτσελόνα και η Μίλαν. Η Ελλάδα δεν μπορούσε να γίνει ανταγωνιστική (να γίνει δηλαδή Μπαρτσελόνα) με αποτέλεσμα να συσσωρεύσει πάρα πολύ χρέος.

Η ΕΕ και το ΔΝΤ την διέσωσε αλλά επέμεινε σε λιτότητα και μεταρρυθμίσεις. Έχει υπάρξει περισσότερο απο το πρώτο και λιγότερο απο το δεύτερο και η Ελληνική οικονομία συρρικνώθηκε σε ανησυχητικό βαθμό. Οι Έλληνες χρειάζονται κι άλλες διασώσεις αλλά έχοντας αγανακτίσει με την λιτότητα ζήτησαν αλλαγή τακτικής.

Ο Τσίπρας προσπάθησε να σταματήσει την επιβολή μέτρων λιτότητας και να πείσει την ΕΕ να συμφωνήσουν σε μέτρα που, ναι μεν εξυπηρετούν το χρέος, συμβάλλουν όμως και σε ανάπτυξη της χώρας.

Πως προσπάθησε να το πετύχει αυτό?

Ο Τσίπρας χρησιμοποίησε δύο βασικά όπλα:

Είμαι Έλληνας δημοσιογράφος…

Ήμουν Έλληνας δημοσιογράφος όταν η αστυνομία έστειλε στην εντατική τον φωτορεπόρτερ Μάριο Λώλο και τον δημοσιογράφο Μανώλη Κυπραίο. Αλλά δεν σε θυμάμαι εκεί.

Ήμουν Έλληνας δημοσιογράφος όταν συνέλαβαν τον Κώστας Βαξεβάνη γιατί αποκάλυψε τη λίστα Λαγκάρντ. Εσύ συνομιλούσες με τα μέλη της λίστας – αν δεν ήσουν και εσύ ένα από αυτά.

Ήμουν Έλληνας δημοσιογράφος όταν κάποιος που παρουσιάστηκε ως ο Μελισσανίδης (και δεν έχουμε καμία απόδειξη ότι δεν ήταν) τηλεφώνησε στον Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο στο Unfollow και απείλησε να σκοτώσει αυτόν και όποιον βρισκόταν γύρω του. Ο Μελισσανίδης όμως ήταν φίλος του Σαμαρά και εσύ μιλούσες με τον δικηγόρο του, τον Φαήλο Κρανιδιώτη.

Ήμουν Έλληνας δημοσιογράφος όταν εκατοντάδες συνάδελφοί μου και εγώ απολυθήκαμε, γιατί τολμήσαμε να παρουσιάσουμε εναλλακτικές προτάσεις στα μνημόνια τα οποία προωθούσαν οι τράπεζες που πληρώνουν το μισθό σου.

Όχι, Ναι, Πόλεμος και Ειρήνη

«Να τα ξαπολύσω; Να τα ξαπολύσω;...», έλεγε μέσα του ο Νικολάϊ, τη στιγμή που ο λύκος προχωρούσε προς το μέρος του μακραίνοντας απ' το δάσος. Μεμιάς όλη η φυσιογνωμία τού αγριμιού άλλαξε. Αναταράχτηκε αντικρίζοντας καρφωμένα πάνω του δυο ανθρώπινα μάτια, που, σίγουρα, ποτέ του δεν είχε ξαναδεί.
— Λέων Τολστόϊ

                                                                            

Ο πόλεμος έχει κανόνες. Στον Κλάουζεβιτς, στον Κονδύλη, στον Σουν Τσου, στον Μακιαβέλι, ένας από τους βασικότερους και πιο διαχρονικούς κανόνες της σύρραξης, της σύγκρουσης, της διαμάχης, είναι ότι πρέπει να διεξάγεται με τέτοιο τρόπο ώστε, όταν αυτή φτάνει στο τέλος της, και οι δύο πλευρές να μπορούν να ισχυριστούν – ως έναν βαθμό – ότι νίκησαν. Στην περίπτωσή μας, ότι έβγαλαν κάτι. Η εξαίρεση ή υπέρβαση αυτού του κανόνα ονομάζεται ολικός πόλεμος, συνολική συντριβή του αντιπάλου, κατατρόπωση, αφανισμός, Totaler Krieg.

«ΟΧΙ» στους καναλάρχες και τις ορντινάντσες τους

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Στήνουν τις κάμερες στις ουρές της ταλαιπωρίας, για να κερδοσκοπήσουν επί του πόνου και της απελπισίας των γερόντων. Αφιέρωσαν- όλα τα κανάλια μαζί- οκτώ λεπτά στη συγκέντρωση του ΟΧΙ και σαράντα επτά λεπτά στη συγκέντρωση του ΝΑΙ. Πρόβαλλαν  κατά κόρον τις δηλώσεις του Ρουβά, του Ψινάκη, του Αθερίδη υπέρ του ΝΑΙ και  έθαψαν το ΟΧΙ του Μίκη, του Γαβρά, του Μικρούτσικου.  Έδωσαν πέντε λεπτά στο ΝΑΙ του Κώστα Μητσοτάκη και ούτε μισό δευτερόλεπτο στο ΟΧΙ του Μανώλη Γλέζου. Αποθεώνουν τον κάθε τυχάρπαστο οικονομολόγο και αγνοούν τους νομπελίστες, τον Στίγκλιτς και τον Κρούγκμαν. Κατρακύλησαν στα έσχατα της ξευτίλας, έβαλαν τον Ευαγγελάτο να πει στην κάμερα ότι οι εργαζόμενοι του ΜΕΓΚΑ δεν πληρώθηκαν για τον Ιούλιο. Οι πλουσιότεροι της Ελλάδας, ο Βαρδινογιάννης, ο Μπόμπολας, ο Ψυχάρης δεν έχουν λεφτά να πληρώσουν ένα μισθό. Να κάνουν e-banking, να βάλουν στην τράπεζα τον μισθό του Πρετεντέρη, να κουβαληθεί  πεντακόσιες φορές στο ΑΤΜ για να πάρει πενηντάρικα.

Μια λέξη ενάντια σε όλα

«Δως μου μια λέξη και θα σου πλάσω έναν κόσμο»,
είπε. Και χαμογέλασε.

Οι πεφωτισμένοι το περίμεναν.
Του έδωσαν τον κόσμο έτοιμο.Έτσι είχε δικαίωμα να γράψει μία μόνο λέξη.

Έπρεπε να διαλέξει. Ποια λέξη είχε αρκετή δύναμη για να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στα πάντα;

Να έγραφε ελπίδα; Θα τον αγνοούσαν.
Να έγραφε αγάπη; Θα τον χλεύαζαν.
Να έγραφε επανάσταση; Θα τον πολεμούσαν.

Τι θα μπορούσε να γράψει;

«Πυρά» Bloomberg κατά ΕΕ: Εκβιάζει τους Έλληνες, απειλεί με grexit, παρεμβαίνει στα εσωτερικά της χώρας

Στο στόχαστρο του αρθογράφου του Bloomberg, Clive Crook, μπαίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση, με αφορμή τους χειρισμούς της στην ελληνική κρίση και τις διαπραγματεύσεις με την ελληνική κυβέρνηση.

Γράφει ο Clive Crook:

Times: Γερμανός πολιτικός αποκαλύπτει το σχέδιο ανατροπής της ελληνικής κυβέρνησης Ο στόχος

Τη φιλοδοξία της Γερμανίας να ρίξει την εκλεγμένη κυβέρνηση της Ελλάδας αποκαλύπτουν οι βρετανικοί Times, που φιλοξενούν δηλώσεις κορυφαίου Γερμανού πολιτικού, ο οποίος δεν διστάζει να πει πως η Ελλάδα δεν θα πάρει «ούτε ένα λεπτό του ευρώ» αν ο Αλέξης Τσίπρας και ο Γιάνης Βαρουφάκης παραμείνουν στη θέση τους. Αποκαλύπτει μάλιστα τις διεργασίες που γίνονται ώστε να διασπαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ και να γίνει αλλαγή κυβέρνησης με «αρεστό» πρωθυπουργό.

«Η Ελλάδα δεν θα πάρει ούτε σεντ από νέο δάνειο διάσωσης εντός ευρωζώνης, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας και ο Γιάνης Βαρουφάκης παραμένουν στην εξουσία, επειδή η Γερμανία θα μπλοκάρει μια οποιαδήποτε τέτοια συμφωνία», δηλώνει στη λονδρέζικη εφημερίδα «ένας από τους πολιτικούς με τεράστια επιρροή στην Ευρώπη», όπως τον χαρακτηρίζει η εφημερίδα, χωρίς να αποκαλύπτει το όνομα του.

Να δω τι θα τα κάνεις τόσα μακαρόνια

«Φοβηθήκαμε, όμως, την Δημοκρατία και στο άκουσμα της λέξης δημοψήφισμα ένα ρίγος διέτρεξε την τσέπη και το στομάχι μας. Πώς να την αντέξεις τόση Δημοκρατία;»

Κάποιοι βιάστηκαν να ξεχάσουν τις ουρές στα συσσίτια και στα γραφεία του ΟΑΕΔ και έτρεξαν μέσα στη νύχτα και στο άγριο χάραμα να στηθούν στις ουρές των ΑΤΜ. Κι απο την τράπεζα τρέχοντας στο κοντινότερο σούπερ μάρκετ για να προλάβουν και τα Barilla νούμερο 10 με χαμηλό ΦΠΑ. Ήταν κι εκείνα τα tweets κάποιων επιφανών ελλήνων δημοσιογράφων που το πρωί έγραφαν πως από ώρα σε ώρα η ΕΚΤ θα κλείσει την στρόφιγγα και την άλλη μέρα ρωτούσαν τον διπλανό τους πως μπορείς να σβήσεις ένα tweet χωρίς να σε πάρουν χαμπάρι.

Κρούγκμαν: Ο Τσίπρας κάνει το σωστό για δύο λόγους

«Μοιάζει απρόθυμος να αυτοκτονήσει όπως τα κόμματα της κεντροδεξιάς»

 

Υπέρ της απόφασης Τσίπρα για δημοψήφισμα τάσσεται με άρθρο του στους New York Times ο Πολ Κρούγκμαν σημειώνοντας ότι ο Τσίπρας μοιάζει απρόθυμος να αυτοκτονήσει όπως τα κόμματα της κεντροδεξιάς, υποκύπτοντας στις απαιτήσεις της Τρόικα. Σημειώνει ότι το να οδηγήσουν οι δανειστές και οι κυβερνήσεις τα πράγματα στα άκρα ήταν μια κίνηση τερατώδους βλακείας και ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός κάνει το σωστό, εξηγώντας τους λόγους.

Γράφει ο νομπελίστας οικονομολόγος:

Εδώ που φτάσαμε, λίγο δεν είναι – by To Skouliki Tom

Με διάγγελμά του ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος την Κυριακή 5 Ιουλίου.

Ο Πρωθυπουργός ζητάει από τους Έλληνες πολίτες να ψηφίσουν ΝΑΙ αν αποδέχονται την πρόταση των Θεσμών ή ΟΧΙ αν την απορρίπτουν.

ΝΑΙ αν θέλουν μνημόνιο για πάντα ή ΟΧΙ αν προτιμούν τη ρήξη με μια προοπτική ελπίδας για το μέλλον.

ΝΑΙ αν θέλουν να μείνουν οι πουτάνες της Ευρώπης ή ΟΧΙ αν θέλουν να κοιτούν τους εταίρους στα μάτια, αντί να σκύβουν το κεφάλι.

Χρειάστηκε να περάσουν 5 χρόνια εξοντωτικής λιτότητας με δεκάδες Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, με το Σύνταγμα να έχει γίνει χαρτοπόλεμος για να γίνει το πρώτο δημοψήφισμα στην Ελλάδα μετά από 41 χρόνια.

Charlie Hebdo: Σώστε την Ευρώπη - Πνίξτε έναν Έλληνα

Με τον τίτλο στο πρωτοσέλιδο του "Σώστε την Ευρώπη- Πνίξτε έναν Έλληνα" κυκλοφορεί το γαλλικό περιοδικό Charlie Hebdo και με ένα εντυπωσιακό σκίτσο όπου το "ΔΝΤ" πνίγει σε έναν κουβά γεμάτο νερό έναν Έλληνα.

Το σκίτσο του Charlie Hebdo για ακόμη μια φορά τα λέει όλα.

Οι σκιτσογράφοι του περιοδικού αυτή τη φορά εκτός από την Ελλάδα, δίνουν πρωταγωνιστικό ρόλο και σε μια κυρία: την επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, που ήταν και υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, επί κυβερνήσεως Νικολά Σαρκοζί.

Η Κριστίν Λαγκάρντ, εμφανίζεται να έχει βάλει σε έναν κουβά γεμάτο νερό το κεφάλι ενός Έλληνα σαν εικονικό πνιγμό...

Γιατί η "απάντηση" στον τίτλο "Σώστε την Ευρώπη" είναι το "Πνίξτε έναν Έλληνα"!

Το ευρωπαϊκό τόξο μάς έβγαλε το μάτι

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Όταν έφερε ο Τσίπρας στην Βουλή την πρόταση των δανειστών, οι ηγέτες του αυτοαποκαλούμενου «ευρωπαϊκού τόξου», ο Σαμαράς, ο Θεοδωράκης, ο Βενιζέλος, την απέρριψαν την πρόταση με μισό στόμα. Με μισό στόμα και μισή καρδιά. Με το ζόρι, με μισόλογα, με ακριτομυθίες, με αινίγματα, με παροιμίες κι αφού είχαν ρίξει προηγουμένως κεραυνούς και κατάρες στην κυβέρνηση. Την ψιλοαπέρριψαν την πρόταση των δανειστών και μετά ούτε φωνή, ούτε ακρόαση, δυο εβδομάδες πέρασαν και οι ευρωπαίοι τοξοβόλοι δεν βρήκαν να πουν ούτε μια λέξη για το ΕΚΑΣ, τον ΦΠΑ στη ΔΕΗ, τις συντάξεις. Μόνο οι κεραυνοί και οι κατάρες για την κυβέρνηση τους απέμειναν, λες και έχουμε μάχη του σκότους με το φως, το σκοτάδι είναι ο Τσίπρας, το φως οι δανειστές κι εμείς, οι ευρωπαίοι τοξοβόλοι, είμαστε υποχρεωτικά με το φως.

Ο σκύλος και η πίτα

AP Photo/Petros Giannakouris

Συντάκτης: Δημήτρης Τρίμης

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά είχε καταστήσει σαφές ότι το ομολογουμένως συνεκτικό και αριστερό πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης (του Σεπτεμβρίου 2014) αποτελούσε πλαίσιο ρεαλιστικής και διαφορετικής βάσης συζήτησης -και όχι «κόκκινη γραμμη»- προς μια κοινωνικά δίκαιη και βιώσιμη συμφωνία με την τρόϊκα (εξωτερικού και εσωτερικού), σήμερα θα ήταν τα πράγματα καλύτερα για την κυβέρνηση Τσίπρα.

Τώρα, όπως όλοι καταλαβαίνουμε, έχει να διαχειριστεί τον ρεβανσισμό και την επικοινωνιακή καταιγίδα της άγριας δεξιάς αντιπολίτευσης της «κατσαρόλας», το διαρκές πετροβόλημα, εκ του ασφαλούς, του ΚΚΕ και των λοιπών εξ αριστερών δυνάμεων και συνιστωσών, αλλά κυρίως την ίδια του την -άγνωστο πόσο- απογοητευμένη κομματική και εκλογική βάση.

Το μόνο που μένει στην κυβέρνηση είναι να σχεδιάσει τις επόμενες κινήσεις της για την αναδιανομή εισοδημάτων και την ανακατανομή φορολογικών βαρών, μαζί με την άμεση αντιμετώπιση της διαφθοράς και τον πόλεμο κατά της γενικευμένης παροικονομίας και «μαύρης αγοράς» εργασίας προς ένα νέο εναλλακτικό αναπτυξιακό μοντέλο που θα δίνει δουλειές, αξιοπρέπεια και εθνικό πλούτο με σεβασμό στη φύση και στους ανθρώπους.

Tα μνημόνια της χούντας

Συντάκτης: Περικλής Κοροβέσης

Οταν μιλάμε για ναζιστικά, φασιστικά, χουντικά, δικτατορικά ή άλλα ολοκληρωτικά καθεστώτα, το μυαλό μας πάει σε Αουσβιτς, εκτελέσεις, βασανιστήρια, εξορίες και φυλακές. Λογικό είναι. Μια εγκληματική οργάνωση, συχνά με τον μανδύα πολιτικού κόμματος, τυχαίνει να πάρει την εξουσία.

Αλλά το έγκλημα και η βία, σημάδια ανωτερότητας σε αντιδιαστολή με τους υπανθρώπους ή τις κατώτερες φυλές, γίνονται συστατικό στοιχεία της ύπαρξής τους και προϋπόθεση για την ανάπτυξή τους. Για τη ναζιστική ιδεολογία, η εξαφάνιση του άλλου, του διαφορετικού, είναι η επιβεβαίωση της ανωτερότητας του εγκληματία.

Ο φασίστας εγκληματίας δεν θεωρεί πως σκοτώνοντας κάποιον περαστικό μετανάστη, διαπράττει κάτι το ειδεχθές. Απλά επιβεβαιώνει την ανωτερότητά του. Και όσο πιο πολλούς σφάξει τόσο ανεβαίνει στην ιεραρχία και γίνεται ήρωας. Δικαιολογημένα η φρίκη μας και το αντιφασιστικό μας μένος.

«Ελεύθερη οικονομία», ή ελεύθερη κοινωνία;

Γράφει ο Κώστας Λάμπος (20/06/15)

«Γράφοντας κατά της ιδιοκτησίας εγείρω δίκη για κυριότητα σε ολόκληρη την κοινωνία και συνεπώς όσοι δεν κατέχουν σήμερα τίποτα είναι εξίσου ιδιοκτήτες με εκείνους που κατέχουν. Αντί όμως να συμπεράνω ότι η ιδιοκτησία πρέπει να μοιραστεί σε όλους προτείνω, με μέτρο τη γενική ασφάλεια, να καταργηθεί για όλους»

Πιέρ Ζοζέφ Προυντόν

 

Η έννοια της πραγματικής, αντικειμενικής ελευθερίας ορίζεται ως το δικαίωμα των ατόμων και των κοινωνικών συνόλων να μπορούν να κάνουν όλα όσα θεωρούν αναγκαία για την απρόσκοπτη εξέλιξη και ευημερία τους, χωρίς ωστόσο να παραλείπουν την υποχρέωσή τους αυτές οι ενέργειές τους να μην εμποδίζουν, αντίθετα πρέπει να συμβάλλουν για, την απρόσκοπτη εξέλιξη και ευημερία όλων των άλλων. Είναι σαφές ότι η απαίτηση κάποιων ατόμων, κοινωνικών τάξεων ή εθνών να επιδιώκουν με δόλιους, παράνομους και βίαιους τρόπους τη δική τους εξέλιξη και ευημερία σε βάρος άλλων ατόμων, τάξεων και εθνών δεν ορίζεται ως ελευθερία, αλλά ως εχθρική, κατακτητική, εκμεταλλευτική, υποδουλωτική και σε τελική ανάλυση εγκληματική ενέργεια που στερεί την ελευθερία και την ευημερία των άλλων, οπότε μιλάμε για ατομική, ταξική και ιμπεριαλιστική εξουσία που εδράζεται σε συνθήκες βίαιης κοινωνικής ανισότητας. Το λογικό συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι πραγματική ελευθερία σε συνθήκες ατομικής, ταξικής και εθνικής οικονομικής και κοινωνικής ανισότητας δεν μπορεί να υπάρξει και συνεπώς το ζητούμενο για την πραγματική, την αντικειμενική και την καθολική ελευθερία είναι η κατάργηση κάθε σκοταδιστικού μύθου, εξουσιαστικής ιδεολογίας και θεσμού που δικαιολογεί και στηρίζει την ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής που γεννά και θρέφει την οικονομική και κοινωνική ανισότητα, την ατομική και κοινωνική δουλεία.