Οι νεκροπόλεις της Κρεπενής

Χάρτης

Κοινοποίηση

More

Ειδήσεις: Καστοριά

 

+3

Όλες οι φωτογραφίες

Κρεπενή Καστοριάς. Η τοποθεσία των αρχαίων νεκροπόλεων. Πηγή: Ανασκαφές Κρεπενής – ΕΦΑ Καστοριάς.

- +

Οι νεκροπόλεις της Κρεπενής αλλάζουν το αρχαιολογικό τοπίο της Καστοριάς

Από τους πρώιμους ιστορικούς έως τους ελληνιστικούς χρόνους

Σε συγχρηματοδοτούμενο έργο αποχέτευσης του Δήμου Καστοριάς και σε υποέργο του με αντικείμενο την επίβλεψη των εκσκαφών από την αρμόδια Εφορεία Αρχαιοτήτων οφείλεται ο εντοπισμός και ακολούθως η πραγματοποίηση σωστικής ανασκαφικής έρευνας σε τρία αρχαία νεκροταφεία διαφορετικών ιστορικών περιόδων, στη νότια παρόχθια ζώνη της Λίμνης Ορεστίδος, στην περιοχή Κρεπενής της κοινότητας Μαυροχωρίου.
Τα αποτελέσματα της ανασκαφικής αυτής έρευνας ανακοινώθηκαν την Πέμπτη 3 Μαρτίου 2016, στο πλαίσιο της 29ης Συνάντησης για το Αρχαιολογικό Έργο στη Μακεδονία και τη Θράκη, που πραγματοποιήθηκε 3-5 Μαρτίου 2016 στην Αίθουσα Τελετών της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ. Την ανακοίνωση αυτή με τίτλο «Η Μνήμη της Αθανασίας. Παραλίμνιες νεκροπόλεις από τους πρώιμους ιστορικούς έως τους ελληνιστικούς χρόνους στην Κρεπενή Καστοριάς» υπέγραφαν η Δρ Γεωργία Στρατούλη, Προϊσταμένη του Τμήματος Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιολογικών Χώρων, Μνημείων και Μουσείων της ΕΦΑ Καστοριάς, και οι αρχαιολόγοι συνεργάτες της στην Κρεπενή, Νατάσα Κυριατζή και Ιωάννης Πετσάλνικος. Στην ανασκαφική ομάδα συμμετείχαν, επίσης, τοπογράφοι μηχανικοί, συντηρητές και ειδικευμένοι εργατοτεχνίτες.

Η ατέρμονη ελληνική συμφορά. Του Κώστα Λαπαβίτσα

Το άρθρο του Κώστα Λαπαβίτσα δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Heiner Flassbeck flassbeck-economics.com στις 7 Μαρτίου στην αγγλική και στη γερμανική γλώσσα.

Είναι πλέον οκτώ χρόνια από τότε που Ελλάδα μπήκε σε ύφεση και έξι από τότε που υιοθέτησε τη στρατηγική «διάσωσης» σχεδιασμένη από το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η οποία εξελέγη τον Ιανουάριο του 2015 με τη μεγάλη προσδοκία ότι θα απορρίψει τη λιτότητα, έχει συνθηκολογήσει και εφαρμόζει πιστά τις πολιτικές «διάσωσης». Η οικονομία δεν δείχνει σημάδια ανάκαμψης και μάλιστα επέστρεψε στην ύφεση το 2015.

Παράλληλα η κατάσταση της χώρας το 2016 έχει επιδεινωθεί δραματικά από ένα κύμα προσφύγων και μεταναστών. Η Ελλάδα είναι ουσιαστικά μια χώρα διέλευσης για ανθρώπους που έρχονται από την Τουρκία και επιδιώκουν να κινηθούν προς τη βόρεια Ευρώπη. Ίσως 800.000 πρόσφυγες και μετανάστες να πέρασαν το 2015. Τον Φεβρουάριο του 2016, μετά από πιέσεις της Αυστρίας και άλλων χωρών της ΕΕ, τα ελληνικά σύνορα ουσιαστικά σφραγίστηκαν και έχουν πλέον αρχίσει να εμφανίζονται καταυλισμοί απελπισμένων ανθρώπων. Αν δεν βρεθεί μια ανθρώπινη και λογική ευρωπαϊκή λύση μέσα στις επόμενες εβδομάδες, οι κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές πιέσεις στην εξαντλημένη Ελλάδα θα μπορούσαν να αποδειχθούν καταστροφικές, απειλώντας την ίδια τη σχέση της με την ΕΕ.

Η κατάσταση της οικονομίας
 
Η κακή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας είναι εμφανής από τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν από την ΕΛΣΤΑΤ, την Ελληνική Στατιστική Αρχή, στις 29 Φεβρουαρίου. Η ΕΛΣΤΑΤ επιβεβαίωσε ότι το ελληνικό ΑΕΠ συρρικνώθηκε κατά 0,3% το 2015. Πρέπει μάλιστα να ληφθεί ότι η σχετικά περιορισμένη συρρίκνωση του ετήσιου ΑΕΠ το 2015 οφείλεται σε μια εκπληκτική προσαρμογή προς τα πάνω της εκτίμησης για το τελευταίο τρίμηνο, που βασίστηκε σε ένα γιγαντιαίο άλμα της τάξεως του 20% των επενδύσεων παγίου κεφαλαίου σε τριμηνιαία βάση. Συνολικά, η κατανάλωση ενισχύθηκε λίγο το 2015, αλλά η επενδύσεις μειώθηκαν, παρά το απίστευτο άλμα του τελευταίου τριμήνου. Εντυπωσιακό είναι ότι μειώθηκαν και οι εξαγωγές το 2015.

Πιο μακροπρόθεσμα, και όπως φαίνεται στον πίνακα 1, η οικονομία της χώρας κατακρημνίστηκε το 2008. Η πτώση του ΑΕΠ επιταχύνθηκε το 2010, καθώς εφαρμόστηκαν οι καταστροφικές πολιτικές «διάσωσης», και η συνολική παραγωγή σταθεροποιήθηκε το 2013. Πιο συγκεκριμένα η βιομηχανική παραγωγή κατέρρευσε μετά το 2008 σημειώνοντας συνολική υποχώρηση της τάξης του 35%. Μετά το 2013 η ελληνική οικονομία και ειδικότερα ο βιομηχανικός τομέας ουσιαστικά λιμνάζουν.

Από το ιδεώδες του Διαφωτισμού, στον θρίαμβο του απόλυτου Καπιταλισμού. Του Χάρη Ναξάκη

Από το ιδεώδες του Διαφωτισμού, στον θρίαμβο του απόλυτου Καπιταλισμού
Ο Ζαν Κλωντ Μισεά στο βιβλίο του τα «μυστήρια της Αριστεράς», Εναλλακτικές εκδόσεις 2014, διερευνά τους λόγους μετάλλαξης της αριστεράς σε οικονομικό, πολιτικό και πολιτισμικό φιλελευθερισμό ως αποτέλεσμα εκτός των άλλων της θρησκευτικής της πίστης στην πρόοδο, η οποία είναι κληρονομιά του διαφωτιστικού προτάγματος. Επειδή στον πυρήνα του διαφωτιστικού μηνύματος βρίσκεται η κουλτούρα του εγωισμού, το αυτοαναφορικό άτομο, αναρωτιέται ο Μισεά μήπως πρέπει να στοχαστούμε με τον διαφωτισμό εναντίον του διαφωτισμού.

Οι ρίζες του φιλελευθερισμού, του φιλελεύθερου ατομικισμού είναι ο διαφωτισμός, η φιλοσοφία των φώτων, η διαμέσου δηλαδή του ορθού λόγου επιδίωξη της ελευθερίας του ατόμου και του καλώς εννοούμενου προσωπικού του συμφέροντος. Το άτομο θεωρείται πρωταρχικό, αυτάρκες, αυτοαναφορικό. Ο φιλελευθερισμός θα μπορούσε να διακριθεί σε οικονομικό φιλελευθερισμό και σε πολίτικο και πολιτισμικό φιλελευθερισμό, σε φιλελεύθερη αγορά και σε ατομικά δικαιώματα.

ΤΑ ΤΡΙΑ ΝΑΡΚΟΠΕΔΙΑ ΠΟΥ ΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ο ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ

Η απόφαση της χτεσινής Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο προσανατολισμός που πήρε ενόψει της επόμενης μετά από δεκαήμερο δυστυχώς περιλαμβάνει τρία ναρκοπέδια για την Ελλάδα.  

Πρώτο, μπορεί να μη συμπεριλήφθηκε στο ανακοινωθέν κάτι θετικό για την Αυστρία και τις άλλες χώρες που έκλεισαν τον βαλκανικό διάδρομο, το κύριο όμως είναι ότι δεν συμπεριλήφθηκε ούτε καν μια χλιαρή κριτική στην παράνομη στάση τους. Η σιωπή σημαίνει status quo υπέρ της στάσης των χωρών αυτών και αποτυχία για την Ελλάδα. Κι ακόμα η όλη λογική των μέτρων Μέρκελ-Νταβούτογλου για μια μόνιμη ρύθμιση δεν συμβάλλει με κανένα τρόπο στην επίλυση του θέματος αυτών που ήδη έχουν εγκλωβισθεί στην Ελλάδα ή θα φτάσουν το επόμενο δεκαήμερο. Στην πραγματικότητα υλοποιείται πια η άποψη που εξέφρασε δημοσίως η Μέρκελ για την Ελλάδα «hotspot» για πενήντα χιλιάδες ψυχές, που στην πράξη θα είναι πολλαπλάσιες.

Ωδή στην πραγματική ημέρα της γυναίκας | Του Κώστα Λάμπου

infonewhumanism.blogspot.gr

Η πατριαρχική εξουσία, ως θρησκευτικός μισογυνισμός και κοινωνική ανισότητα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, στην προσπάθειά της να σβήσει από τη μνήμη της εργαζόμενης ανθρωπότητας τους αιώνες της μητριαρχίας και της ισοκατανομής, που οδήγησαν με επιτυχία το ανθρώπινο είδος από τις σπηλιές και την κατάσταση του τετράποδου στο σκεπτόμενο δίποδο και από εκεί στον πολιτισμό, έκανε ότι μπορούσε και συνεχίζει να κάνει όσα μπορεί για να υποβαθμίζει τη γυναίκα σε «σκουλήκι που σέρνεται» κρύβοντας την ομορφιά και τη θηλυκότητα της, την στοργικότητα και τον ανθρωπισμό της, την πρακτική σκέψη και τη φαντασία της καταδικάζοντάς την για αιώνες στην διπλή δουλεία ως γυναίκα και ως άνθρωπο.

Κι όταν, ως καπιταλισμός, χρειάστηκε φτηνή ανθρώπινη εργασία, την έβγαλε από το σπίτι-φυλακή, σπρώχνοντάς την σε μια τρίτη δουλεία ως εργαζόμενη, τη μισθωτή δουλεία., μέχρι τη στιγμή που οι εργαζόμενες γυναίκες έσμιξαν στα οδοφράγματα των αγόνων με τους εργαζόμενους άντρες τους διεκδικώντας κατάργηση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και καθιέρωση της κοινωνικής ισότητας για όλους, τότε κάποιοι έβγαλαν το κεφάλαιο από τη δύσκολη θέση προτείνοντάς του, με αφορμή την απεργία των εργατριών της κλωστοϋφαντουργίας που έγινε στην Νέα Υόρκη την 8η Μαρτίου 1857, την καθιέρωση της Ημέρας της Γυναίκας. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο μύλο του καπιταλισμού και του κρατικοκαπιταλισμού και η ημέρα της γυναίκας εκφυλίστηκε από σύμβολο αγώνων ενάντια στον καπιταλισμό και για την κοινωνική ισότητα σε ημέρα λουλουδιών και συμπάθειας των εκφραστών της πατριαρχικής εξουσίας προς τις γυναίκες.

Εντύπωση αθωότητος

• Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2015 09:16
• Γράφτηκε από τον  Σχέδιο Β

Του Γιάννη Μακριδάκη

Από την Ινδονησία όπου οι πυρκαγιές κατακαίνε τα δάση εδω κ δύο μήνες αφανίζοντας 8.000 είδη ζωής κ μολύνοντας την ατμόσφαιρα μέχρι την Εγνατία οδό όπου χθες πάλι μια αρκούδα έπεσε θύμα τροχαίου, η ανθρωπότητα δηλαδή ο καθένας μας, πριονίζει το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται κ οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στον πόλεμο για έλεγχο των ολοένα κ πιο περισμένων φυσικών πόρων, στις ομαδικές μετακινήσεις κ στον βίαιο αποδεκατισμό πληθυσμών, στον τελικό κανιβαλισμό.
Το φυσικό ον άνθρωπος, μεταλλαγμένο σε καταναλωτή όπως κατήντησε, παραδομένο εντελώς στη λογική κ στην ηθική του χρήματος απομυζεί το οικοσύστημα και ρημάζει τον εαυτό του κάνοντας ότι ζει.

Μια πεταλούδα που ανοιγοκλείνει τα φτερά της μπορεί να προκαλέσει καταιγίδα στην άλλη άκρη του πλανήτη. Αυτό είναι το Χάος κ το μεγαλείο της ανθρωπότητας είναι ότι το συνέλαβε, το όρισε, το μελέτησε κ το εξήγησε. Παρόλα αυτά η ίδια πορεύεται καθημερινά με κινητήρια δύναμη την μικρότητα κ όχι το μεγαλείο της.
Κι αν η ανεπαίσθητη κίνηση της πεταλούδας μπορεί τόσα, ο βίαιος αφανισμός κ η ευρεία μόλυνση σπρώχνουν την ιστορική αυτή φάση του πλανήτη κ του ανθρώπου στο τέλος της.
Γύρω μου μαζεύουν ελιές οι άνθρωποι κ έχουν την εντύπωση ότι οι ελιές τους δεν επηρεάζονται από όλα αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο αλλα κ ότι οι ίδιοι δεν φταίνε για τίποτε…

Πηγή : yiannismakridakis.gr

Συνέντευξη Carlos Taibo: Οι λογικές της συνεργασίας και της αλληλεγγύης θα γιγαντωθούν

19/10/15 16:55

Συνέντευξη: Αντώνης Μπρούμας

Ο Carlos Taibo είναι συγγραφέας και καθηγητής Πολιτικών Επιστημών και Διοίκησης στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης.

Β: Καθώς η οικολογική κρίση βαθαίνει, το αίτημα της αποανάπτυξης γίνεται περισσότερο αναγκαίο από ποτέ. Εντούτοις, η καπιταλιστική κρίση έχει οδηγήσει σε περαιτέρω πιέσεις για περισσότερη ανάπτυξη με κάθε κόστος. Πώς μπορούμε να σπάσουμε τον φαύλο αυτόν κύκλο;

Taibo: Είναι δύσκολο, αλλά πιστεύω ότι τα σημάδια της κατάρρευσης του υπάρχοντος συστήματος εμφανίζονται, σε φυσικό και υλικό επίπεδο, κατά συνέπεια θα αρχίσουν να αλλάζουν την συμπεριφορά του κόσμου από τα κάτω. Στη πραγματικότητα, η κρίση είχε σαν αποτέλεσμα να αναδυθούν λογικές συνεργασίας στα πλαίσια της αλληλεγγύης, οι οποίες πριν μερικά χρόνια ήταν πρακτικά αδιανόητες. Αυτό που προκύπτει είναι ότι το φαινόμενο μέχρι τώρα έχει μια αρκετά περιορισμένη διάχυση στη κοινωνία. Αναμένεται πάντως ότι με κάποιον τρόπο, σχεδόν φυσικό και αυθόρμητο, η διαδικασία αυτή θα γιγαντωθεί και θα γίνει πιο ορατή. Το να περιμένουμε όμως ότι ο καπιταλισμός αυτορυθμίζεται για να υπάρξει ανάπτυξη, μου φαίνεται ως λάθος, διότι ακόμα και αν το κάνει, αυτό θα γίνει μέσω μιας διαδικασίας που θα επιφέρει μια ολοένα και πιο ξεκάθαρη περιθωριοποίηση των κατώτερων στρωμάτων της κοινωνίας.

Β: Έχεις γράψει για την ιδέα της λιτής αφθονίας. Ποια μπορεί να είναι η πολιτεία μιας κοινωνίας που στηρίζεται στη λιτή αφθονία;

Taibo: Νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε ένα διαχωρισμό μεταξύ των σχεσιακών αγαθών , που έχουν να κάνουν δηλαδή με τις σχέσεις μεταξύ των ατόμων, και των υλικών αγαθών. H λιτή αφθονία, στην αντίληψη μου, ενέχει μια υπεροχή των σχεσιακών αγαθών και προσηλώνεται στην ανάπτυξη της κοινωνικής ζωής. Αποτελεί δηλαδή, μια ανάκτηση της κοινωνικής ζωής που αυτή τη στιγμή έχουμε χάσει, όντας σε μεγάλο βαθμό απορροφημένοι από την παραγωγή, την κατανάλωση και τον ανταγωνισμό. Βέβαια είναι αλήθεια ότι για να το κατορθώσουμε, είναι βασικό να το αφομοιώσουμε ως τρόπο αντίληψής , κάτι που δεν είναι εύκολο . Θα πρέπει να θεωρήσουμε ως μη εφαρμόσιμη τη σημερινή στρεβλή λογική για την αφθονία, την αφθονία δηλαδή μέσω του πολλαπλασιασμού των εμπορευμάτων. Ομολογώ ότι το να ξεφύγουμε από αυτές τις λογικές είναι το βασικό πρόβλημα.

Διαβάστε τη συνέχεια της συνέντευξης στο babylonia.gr

Γιατί η κυκλική οικονομία μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της φτώχειας

19/10/15 17:27

Ενώ ένα υποσύνολο του μεταποιητικού τομέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπορούσε να επιτύχει καθαρή εξοικονόμηση κόστους υλικών αξίας έως και 550 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως μέχρι το 2025, μια κυκλική οικονομία στις αναδυόμενες αγορές θα μπορούσε να μεταφραστεί σε μικρότερους αριθμούς, αλλά σε σημαντική εξοικονόμηση των κοινωνικών παράπλευρων συνεπειών πέρα από τις προσδοκίες.

Στην αφρικανική ήπειρο, μια πρώτη εκτίμηση που προέρχεται από το project «Ξανασχεδιάζοντας το Μέλλον της Αφρικής" από την Accenture Strategy μας λέει ότι οι δυνητικές ευκαιρίες της κυκλικής οικονομίας θα μπορούσαν να είναι στην περιοχή της τάξης των 40 δισεκατομμυρίων ευρώ, από τα 300 δισ. για αειφόρες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Ένας πολύ μικρότερος αριθμός σε σύγκριση με την ευρωπαϊκή ήπειρο, ωστόσο, ένας αριθμός που θα μπορούσε να κρύβει το μεγαλύτερο τμήμα του παγόβουνου.

Συχνά βλέπουμε ότι η κυκλική οικονομία αντιμετωπίζεται ως κεντρικό θέμα των οικονομικών και περιβαλλοντικών μας προκλήσεων, που από μόνες τους είναι δύσκολο να  ξεπεραστούν. Η κυκλική οικονομία είναι σίγουρα ένα πολύ εύστοχο μοντέλο που πρέπει να προωθηθεί, να εφαρμοστεί και να αναπαραχθεί όπου και όποτε αυτό είναι δυνατό. Τι θα λέγατε για τον καθορισμό ενός συστήματος που είναι πλήρως χωρίς αποκλεισμούς των ανθρώπων, με στόχο την ευημερία όλων;

Μια κυκλική οικονομία σήμερα επικεντρώνεται - μεταξύ άλλων- στην έννοια ότι απορρίμματα=τρόφιμα. Ως εκ τούτου επικεντρωνόμαστε στο εξής: οι ποσότητες των υλικών που εξοικονομούνται, καλύπτοντας το κενό του 2050 των 40 δι. τόνων (το καλύτερο σενάριο) και η επίτευξη κάποιων στόχων για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

Ας πάμε ένα βήμα παρακάτω και ας ισχυριστούμε ότι η φτώχεια = απόβλητα. Γιατί; Επειδή και η φτώχεια και τα απόβλητα είναι οι επιπτώσεις του τρέχοντος γραμμικού μας συστήματος. Όπως γνωρίζουμε τα απόβλητα δεν υπάρχουν στα οικοσυστήματά μας αλλά μπορούμε να πούμε το ίδιο για τη φτώχεια. Και τα δύο είναι δημιουργίες του ανθρώπου από ένα σύστημα που έχει σχεδιαστεί με ένα μονόδρομο κίνητρο: πάντα περισσότερη κατανάλωση.

Το γραμμικό σύστημα μας έχει δημιουργήσει περιβαλλοντικές  επιπτώσεις, όπως η ρύπανση, τα απόβλητα, η τοξικότητα και η συνολική αλλαγή του κλίματος, αλλά οι αυτές υπάρχουν και σε κοινωνικό επίπεδο: η ανισότητα, η ανεργία, το χρέος, δημιουργώντας τη φτώχεια έτσι ώστε ο πλούτος θα μπορούσε να κατασκευαστεί για τους άλλους.

Δεν μπορεί κάποιος και δεν πρόκειται να λύσει τα παγκόσμια ζητήματα, χωρίς να θέτει τους ανθρώπους στον πυρήνα τους. Χάρη στις συνεργατικές τακτικές επιβίωσης, μια κυκλική οικονομία θα μπορούσε να αποδειχθεί το κατάλληλο σύστημα για να αντιμετωπίσουμε τα μακροπρόθεσμα ζητήματα που δεν θα μπορούσαν να λυθούν σε κόσμο γραμμικά σκεπτόμενο. Η αποστολή μας σήμερα είναι ο σχεδιασμός του σωστού πλαισίου από την αρχή έτσι ώστε οι μελλοντικές γενιές να επωφεηθούν απ' αυτό.

Πηγή: Wordlwatch Institute Europe

Νομίζουν το ευρώ για… νόμισμα! -από τον Μιχάλη Χιωτίνη

Κυκλοφορούν ανάμεσά μας φορείς περιγραφής της πραγματικότητας, σκιαγραφητές της κοινής γνώμης, που νομίζουν ότι το ευρώ είναι νόμισμα.

Το ευρώ δεν είναι νόμισμα. Το ευρώ δεν είναι στρατηγική κατεύθυνση. Το ευρώ δεν είναι καν επιλογή ανάγκης. Το ευρώ είναι κοινωνική πρόταση.

Η ευρωζώνη είναι ένα θεσμικό οικοδόμημα με ισχυρή συγκρότηση, που επιβάλει σαφές κοινωνικό μοντέλο. Αυτό το μοντέλο είτε το αποδέχεσαι, ή το απορρίπτεις. Το bullying στον Τσίπρα και την πρώτη εκδοχή της κυβέρνησής του έδειξε πέραν πάσας αμφιβολίας ότι δεν μπορείς να πας κόντρα στο μοντέλο, μη αμφισβητώντας το θεσμικό πλαίσιο.

Και το μεγάλο πρόβλημα είναι με όσους στο όνομα του νομίσματος, δηλαδή από θεσμικό συντηρητισμό, αποδέχονται “προσωρινά” ή “τακτικά” αυτό το κοινωνικό μοντέλο, πιστεύοντας ότι μπορεί στο μέλλον να αλλάξει. Αυτοί οι άνθρωποι τζογάρουν επικίνδυνα. Φλερτάρουν με μία μοιραία και δηλητηριώδη απάτη, έναν ψυχωσικό τρόπο ανάγνωσης της πραγματικότητας, στην ουσία μια βαθιά άρνηση αναγνώρισης της αλήθειας.

Δεύτερη φορά Αριστερά? Όχι πια

Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου και για να θυμηθώ το προεκλογικό ποστ που κυκλοφόρησε το ‘Ποτάμι’ πριν λίγες βδομάδες, εάν ένας υποστηριχτής του Σύριζα βρισκόταν σε κώμα (και όχι στο κόμμα) για 9 μήνες και ξυπνούσε σήμερα, μάλλον θα έφευγε τρέχοντας προς κάποιο κέντρο ψυχικής υγείας.

Του Johnny Brokovich

Το πώς φτάσαμε ως εδώ, είχε αρχίσει να γίνεται εμφανές και από την στελέχωση και την πορεία της πρώτης ‘’κυβέρνησης της Αριστεράς’’ (θα μου επιτρέψετε πλέον να το βάζω σε εισαγωγικά), αλλά πλέον καταφανές μετά την 5η Ιουλίου και όσα ακολούθησαν.

Ενώ πανηγυρίζαμε, πλανημένοι και μη, το βράδυ εκείνης της Κυριακής, ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε να μην έρθει μαζί μας, αλλά να χρησιμοποιήσει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ως ‘’διαπραγματευτικό χαρτί’’, κάτι που είχε πει και μέσα στη βδομάδα.

Εκείνο το βράδυ, εμείς οι πρώην Συριζαίοι αλλά και κάποιοι νυν, κόσμος της Ανταρσύα, ανένταχτοι καμαρώσαμε τις δηλώσεις του Βαρουφάκη από το Υπουργείο Οικονομικών. Δηλώσεις αρκετά πιο ριζοσπαστικές απ’οτι και τον είχαμε συνηθίσει αλλά σίγουρα και από τις αντίστοιχες των προβεβλημένων στελεχών της κυβέρνησης.

Το αποτέλεσμα ήταν την Δευτέρα 6 Ιουλίου, ο Βαρουφάκης να αποσυρθεί (τελείως πια, γιατί ήδη είχε παραμεριστεί μετά από το αίτημα των ‘δανειστών’, εγώ τους αποκαλώ ακόμα τοκογλύφους εκβιαστές) και στις επόμενες μέρες να αποσυρθούν και όσοι υπουργοί δεν υπερψήφισαν το τρίτο μνημόνιο.